وای که من چقدر این عدد منحوس سیزده رو دوست دارم!!

.

..

...

قطار زندگی

آرام و بـی رمـق

به ایستگاه آخرش می رسد

کنار کلبه ای که روی سنگ آن تازه حک شده:

" شادروان . . . "

پیاده می شوی !

کوله بار خستگی

کف زمین ولو می شود؛

خوب که خیره می شوی به در . . .

اسم تو روی سنگ آن حک شده - ! -

چه زود نوبت تو شد

هنوز وقت داشتی

و یک عالمه کار ناتمام !

(اردیبهشت۸۴)

...

..

.