قبلا فکر می کردم عجب زندگی ِ با حالی دارم .
دارم تند و تند می رم تا برسم به بالاترین نقطه ای که یکی می تونه برسه!
حالا که وایسادم و دارم نگاه میکنم میبینم که نه!
یک "نه" قرص و محکم!
از این خبرها نیست!
زندگی ِ من مثل این دستگاه های دو ثابت شده که توی باشگاه های بدنسازی استفاده می شه
فقط یه کمی ... خیلی کم ، بزرگش کردن تا من و اطرافیام روش جا بشیم!
همین!
من می دوم ولی فقط منم که حرکت می کنم ...
همه چیز همونطوره که قبلا هم بود ...
بدون کوچکترین تغییر!
فقط خودمو خسته می کنم!
همین!
مردان حقيقت که به حق پيوستند
چشمي به تماشاي جهان بگشودند
ديدند که ديدني ندارد بستند
لینک
|
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 17:44
توسط نویسنده |