شانس بزرگ من این بوده که اتاقم یکی از بزرگ ترین پنجره های شهر رو داره!

قدیم تر ها ...  ..  .

قبل از همه ی اون اتفاق ها عادت داشتم شب ها روی تخت بشینم،

زانو هامو بغل بگیرم و دنبال ستاره ها بگردم!

 

پ.ن.

توی آسمون دود گرفته ی تهران ستاره چیز نایابی است!

 

نطق خارج از دستور:

 

به قول همکنون

               " معاد ندارد، هرکه معاش ندارد! "